گزارشی یک روانشناس زندانی ازجنایتهای اردوگاه مرگ کهریزک

من ا. ب. هستم لیسانس روانشناسی دارم و در یک کلینک پزشکی در خیابان ج. کار می کنم با دکتر ص. و کار ما پزشکی و تهیه دارو برای مردم است. مامورین پلیس ما را به دلیل داشتن یک جعبه آرسنو موتون و پیش بازرس شعبۀ 6 تخلافات پزشکی خیابان مطهری بردند و او بعد از این مرا به آگاهی و پس از آن به کهریزک فرستاد در صورتیکه من سوء سابقه ای نداشتم و هیچ تخلفی نداشتم .کابوس از اینجا شروع شد برادرم مفقود اثر است و خودم در جنگ ایران و عراق در اوایل جنگ در کردستان شرکت کردم و جزوه خانبازان می باشم. موقعی که من را به آگاهی فرستادند بعد از شکنجه هایی که در آگاهی مثل کابل و کتک خوردن ،دستبند و پا بند و بازجوئیهای شدید مشت و لگد در آگاهی شاپور بعد از چند روز به دستور همان دادیار شعبۀ 6 تخلافات پزشکی مرا به آدرس کهریزک بازداشتگاه کهریزک فرستادند .ما را با یک ون به آنجا بردند . وقتی که بطرف قم می روید از سه راهی کهریزک می پیچید به سمت جنوب شرق تهران و کاملا نظامی است و تپه ماهور دارد با سیم خاردار و پادگان کهریزک در لابلای تپه ماهورها است، که دسترسی آن برای افراد عادی سخت است بعد از گذشتن از یک فضای نظامی و عجیب و غریب به فنس اول می رسیم که کلاه سبزها هستند از گارد نیروی انتظامی و بعد از فنس دوم 3 کیلومتر بعد به یک پایگاه نظامی میرسیم که تا بازداشتگاه فاصله ای ندارد بعد از فنس دوم وارد ورودی می شویم. این تابلو نصب شده است که روی آن نوشته است، تحت نظرگاه 210 کهریزک فنس دوم پایگاه نظامی بود که تمام سربازها مسلح بودند و در وسط یک منطقۀ کاملا نظامی که بعضا صدای گلوله از میدان تیر شنیده می شد. در داخل این پایگاه شاهد مجموعه ای بودیم که زندانبانان در بالای دیوار نگهبانی می دادند و زندانیان در کف آن ،قسمتی داشت بنام زیر زمین که قرنطینۀ 1 و 2 آنجا بود و بالای آن دفتر امور اداری آن و سوله ای که داخل آن چند قفس ساخته بودند جهار قفس در حدود 4 اتاقک کوچک دقیقا شبیه قفس های که برای حیوانات مثل یوزپلنگ و شیر و گرگ در باغ وحش تهران ساختند . پشت سر هم 3 قفس را نصب کردند و جوشکاری کردند که احتمالا این قفسته ها را در کارخانه های زندان کچوئی ساخته اند .ارتفاع قفس 3 متر است و هر قفس حدود 25 الی 30 مترمربع مساحت دارد و کف کل سوله موزائیک شده است که پر از لکه های خون،استفراغ و قی و چرک زندانیان قبلی است . 4 اتاقک که روی قفسها ساختند حدود 20 متر مربع مساحت دارند و در داخل هر کدام بین 30 تا 40 نفر را انداخته اند درهای فلزی دارند که روی آن توری کشیده اند و شبها همۀ درها قفل می شد سوله با 3 هواکش ،هوایش عوض می شود .(سوله بزرگ 400 الی 500 متر مربع و دیوارهای سوله سیمانی هستند. تحمل این فضا و سر و صداهای آن فن ها خیلی سخت است . دستشوئیها و سرویسهای بهداشتی به عمد خراب هستند و در انتهای سوله قرار دارند . حمام ندارد ،آب ندارد . تانکر آبی که برای زندانیان می آورند مخلوطی از آب و گازوئیل است. آبی لجن و کثیف که ممکن است از چاله ها پر کنند و بیارند و زندانیان مجبور بودند همان آب را از یک بطری خانواده هر نفر یک قولپ در طول روز یا 2 بار 2 قولپ در طول روز بنوشد تازه این آب را 48 ساعت یکبار یا گاهی 24 ساعت یکبار نمی آوردند و گاهی جیره نان و سیب زمینی را هم نمی دادند و 24 ساعت گرسنه و تشنه می ماندیم و زندانیها همیشه نگران بودند که از گرسنگی نمیرند و نای حرف زدن نداشتند . مجموعه آنجا همراه با سربازهای مسلح و فضاسازی که از روز اول همراه با کتک زدن و فحاشی ناموسی و لخت و مادر زاد کردن ما به محض ورود و شلاق زدن و لوله زدن و ایجاد رعب و وحشت بود تا روح ما را بکشند. متهمی که بیمار و گاها بی گناه است.فضای رعب آور و وحشتناک در عمق و در دور افتادگی و گرسنگی دلایل مرگ در کهریزک بود هر رور به چشم خودمان 2 الی 3 تا و گاه 7 الی 8 نفر را می دیدم که کشته می شدند داخل کیسه و یا پتو می انداختن و زیپ کیسه ها را می کشیدند و داخل ماشین می انداختند و می بردند گاها مرده ها چند ساعت زیر آفتاب می ماندند تا باد بکنند و بترکند و صورتشان شناخته نشود یا در آن محوطه پشت سوله خاک می کردند. کانکسها را چیده بودن و در داخل هر کانکس 60 الی 70 نفر زندانی بود تپه ای وجود داشت بنام تپه سفید که افراد را با بدنی برهنه بالای آن می دواندن که زخمی می شدند. پشت همان تپه سفید بسیاری از جسدها را دفن کردند در زیر خاک و همینطور در دور تپه ماهورهای اطراف. با چشمان خود دیدم کسی را که حقی سرهنگ نیروی یگان ویژه اردوگاه بود کف اردوگاه نشاند و با کلت تیر مستقیم از بالا به سرش شلیگ کرد که طرف مرد و خون دورش را گرفته جسدش را پشت کانکسها بردند. گاهی از دور بوی چوب و دود و گوشت سوخته یا پشم موی وز کرده به مشاممان می رسید. ما همیشه گرسنه بودیم وبا یک تکه نان لواش نازگ و یک تکه سیب زمینی در طول 24 ساعته زندگی می کردیم. بازداشتگاههای مثل داخائو،ماتازن ،آشویتس،ابوغریب و گوانتانامو را از یاد ببرید. اول اینجا است و کورگاه و قبر شما ،دنیا و آخرت شما همینجا است. این جملاتی بود که احمد رضا رادان جانشین فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ وقتی هفته ای یکبار پنچشنبه ها صبح با هلیکوپتر به اینجا می آمد و خودش به همراه کشمیری،عامریان،حقی ،کومیجانی، زندی، خمیس آبادی، حسینی ،موسوی ،سید،حاجی ،مهندس و رئیس اسامی مستعار که بقیه آنها داشتند و گاردهایی که با عینک دودی و نقاب صورت خود را پوشانده بودند و ما را کتک می زدند. این شکنجه گران و آدم کشان اسامی مستعار هم داشتند که ما نمی دانستیم چه کسی هستند روزهای دوشنبه و سه شنبه حقی با گاردیها و کومیجانی می آمدند و ما را می زدند. روزهای پنجشنبه رادان و عامریان و کشمیری با هلی کوپتر می آمدند و همینطور ماکان که خانواده های زندانیان را جلوی در کتک می زد. اگر در طول ماه یا هفته گذر خانواده با هزار بدبختی به آنجا می افتند و می توانستند از یک قاضی برای زندانی خود نامه بگیرند با لاستیکهای توپر سفید، با باتون ،با چوب با هر چیزی که باور نمی کنید می زدند. ما را لخت و مادر زاد و خیس می کردند و می کوبیدن روی زمین و روی آسفالت داغ وسنجاق قلت می زدیم و می زدند تا توی شیبی که پایین بود بیهوش شویم و دوباره آب روی ما می ریختند و ما را به هوش می آوردند و به سربالایی می گفتند بدوید ،یا دیوار را هل بدهید که عقب برود و هر کسی عقب می ماند بیشتر کتک می خورد. افراد گرسنه از شدت شکنجه ها به استقبال مرگ می شتافتند و خودکشی می کردند وقتی شخص اضطراب و ترس و گرسنگی و بیماری و سرکوبگری در پیرامونش باشد به همین جا می رسد زمانی که از شدت گرسنگی و تشنگی به مرگ راضی می شود و چندین ماه در این شرایط احاطه شده باشد استقبال از مرگ براش کاملا عادی است .افرادی در اینجا 18 ماه بودند وقتی بدن هیچ مواد مغذی مثل نمک ویتامین نمی گیرد چگونه می تواند در مقابل استرس و وحشت و کتک مقابله کند حالا بر این شرایط دائما کرامت انسانی ما را از بین می برند و ما را لخت و مادر زاد می کردند و در حضور 800 چشم با باتون به لای پاها و رانها و کفلها و مقعد بمالند و در اتاقکی تجاوز جنسی نمایند و هتک حرمت بکنند و علاوه بر اینها ضرب و شتم و لوله و شلنگ و باتون و مشت لگد که هر روز وجود داشت. هر روز وقتی ما را به آمار می بردند با کتک می بردند و با کتک می آوردند یعنی روزی 2 بار جیره کتک خوردن داشتیم برای رفتن به آمار و برگشتن از آمار این فجایعی است که هر ساعت و دقیقه در کهریزک برای زندانیان اتفاق افتاده است. به خانوادۀ زندانیان می گفتند او را به کهریزک فرستادیم معلوم نبود کجاست وقتی شما می گویید زندان قصر معلوم،وقتی می گویید اوین ،قزل الحصار،رجائی شهر معلوم است. اما کهریزک کجاست؟ کسی نمی دانست! عدم اطلاع رسانی به خانواده ها،عدم دسترسی به بازداشت شدگان، نبودند تلفن برای اطلاع دادن به خانواده ها ،قطع هرگونه ارتباط با دنیا بیرون از زندان ،غذای ما فقط نان و سیب زمینی و آب کثیف و تنها ارتباط ما با دنیا فقط شکنجه و توهین و مامورانی که به تو فحش می دهند .بعضی وقتها جیره کتک تا 5 بار تکرار می شد در ساعت ورود که لخت و مادر زادمان می کردند دیگر حیثیت و آبرو و غرورمان از بین می رفت . سئوال و پرسش و نام نشان در یک دفتر ثبت می شد نه کارتکس داشتیم و نه چیز دیگری ،هیچی فقط آبرویت را می ریزند و کتک می زنند و این فاجعه ادامه دارد وتمام نمی شود و فکر می کنی دچار یک کابوس شدی که انتهاهی ندارد . مشکل بیماری جسمی ،روحی،روانی شرایط نامطلوب و تنک هم خوابیدن 100 نفر آدم در 70 مترمربع جا و در صورت در خواست درمان افسر نگهبان ما را آنقدر کتک می زدند تا دیگر حوس قرص یا دارو نکنی . بیماران که دچار خونریزی می شوند و آنقدر به آن حالت نگه داشته می شوند تا. محوطه پر از اقرب ،رتیل و سگهای ولگرد و شغال و موشهایی درشت و عجیب و غریب است گورکن ها و تشیها شب همه جا به چشم می خوردند و تپه ماهورها را می کنند و دنبال چی می گردند نمی دانی هر لحظه منتظر چیزی باید بود.کل منطقه نظامی و فنس کشیده است که حتی این سئوال با وجود آن که ورودی و خروجی حدود 5 کیلومتر راه است به نظر بی انتها می آیید در طول این 2 سال در حدود شاید 20 هزار نفر را به اینجا آورده اند و این طور روحیه شان را داغون کردند تا به جامعه بروند و برای دیگران تعریف کنند تا آنها از شدت ترس هیچوقت اعتراضی نکنند . اصل و هدف از ایجاد این کهریزک ایجاد رعب و وحشت در بین مردم بخصوص جوانان ،اینجا آدم های بودند که یک ماه زیر شکنجه در آگاهی بودند و اعتراف نکردند. اما وقتی به کهریزک می آوردند و 2 ساعت زیر شکنجه آنها را می گذاشتند هر چیز راست و دروغی را قبول می کردند و از آنها امضاء و اثر انگشت می گرفتند .حتی مال و اموال مردم را با کتک از آنها می گرفتند و هیچ مدیریتی بر روح خود و رفتار خود نداشتند یکی از آنها که از هوش رفته بود انگشتش را گرفتند و زیر ورقه زدند و با همان ورقه رفتند خانه و زندگی اش را صاحب شدند .سئوالی که همیشه در ذهن داشتم این بود که این اجساد کجا می برند .پزشک قانونی که بدون هویت و کارتکس جسد قبول نمی کند و ما هم آنجا مدرک و پرونده ای نداشتیم .پس این اجساد چی شده اند .یادم یک روز جوانی را زیر شکنجه دچار خونریزی شدید شد. گفت من فرزند شهیدم چرا من را می زنید .سرهنگ پاسدار کومیجانی که فرمانده کهریزک بود خودش آمد و شخصا جوان را با لوله سفید توپر آنقدر کوبید تا بی هوش شد .سرهنگ پاسدار کومیجانی می گفت :پدر سگ حالا که پسر شهید هستی بیشتر باید کتک بخوری تا آبروی پدرت را نبری . هر وقت کومیجانی می خواست افراد را بزند لباس پلنگی می پوشید و من به چشم خودم دیدم خمیس آبادی و با قفلی سر محسن روح المینی کوبید و آنرا جلوی سوله در هواخوری آنقدر آویزان کرد تا خون از سرش رفت و مرد . 200 نفر شاهد مرگ او بودند دیدن که لای پتو انداختند و بردند . همین طور محمد کامرانی وامیر جوادی فر لنگرودی و چند نفر دیگر که ما اسم هایشان را نمی دانستیم که در دفتر اسامی آنها ثبت نشده است و یک دفتر جداگانه داشتند وقتی آن دانشجوها و جوانان را آوردند ما را از قرنطینه بیرون کردند و بجای ما آنها را در قرنطینه زیرزمینی کردند .جمعا 20 نفر از جوانان زیر دست احمد رضا رادان ،حقی عامریان ،کومیجانی ، کشمیری ،موسوی ،حسینی و خمیس آبادی ،زندی و ماکان کشته شدند. سربازها خیلی کم زندانیان را می زدند مگر اینکه روسای به آنها دستور بدهند.زندی این اواخر بهتر شده بود و کمتر می زد و در شیفت خودش اجازه نمی داد حتی سرگرد کومیجانی وارد میدان شود و بزند و از پشت سر او صحبت می کرد و می گفت اگر من شما را می زنم بخاطر اینکه اونها نیاند بدتر بزنند و این فشارهای روانی باعث شده بود که خود زندی بیمار شود و یک هفته نیایید و حتی می خواست دست به خودکشی بزند وقتی احمد رضا رادان می آمد نهره می زد که هیچ کس از اینجا بیرون نمی رود با لهجۀ اصفهانی اش می گفت: ها چاق شدید،گنده شدید همین الان میدم دارتون بزنند ،چرا به اینها غذا میدین مگر نگفتم هیچی ندین!در صورتیکه به ما فقط نان و سیب زمینی داده بودند .می گفت بایستی اینها مثل خر سوارشون شد. تا صدای خر در نیاوردن صدای سگ در نیاوردن بیرون از اینجا نباید بروند .رادان خودش از همه بی رحمتر بود پنجشنبه ها که می آمد .یکبار دیگر هم در آنجا شاهد بودم که در جایی که می خوابیدیم لابلای هم زندانیان جا نداشتند و شب به همدیگر مشت و لگد می زدند مجبور شدیم صبح برای آنها صحبت کنیم و بگویم ما همه همدردیم چرا همدیگر را می زنیم .اینها از خدا می خواهند که ما به جون هم بیفتیم و بعد زندانیان آرامتر شدندو کمتر همدیگر را می زدند. این فاجعه ای بود که ماداشتیم تا روزی که بالاخره بازرسها آمدند . روزی که بازرسها آمدند ما را تهدید کردند اگر بگویید چه بلائی سر شما آمده همتون را می ترکونیم. به بازرسها بگویید غذا می دهند با ما خوب رفتار می کنند پتو می دهند و پتو آوردند زیر همۀ ما برای اولین بار پتو انداختند ولی خوشبختانه چندتا از دانشجوها و 6 نفر از لیسانسه ها که در قرنطینه بودند همۀ حقایق را گفتند و آبروی آنها را بردند . وقتی فلاح و کومیجانی می خواستند بیایند جلو یکی از اعضای بازرسی سر آنها داد زد و گفت بروید عقب.بعد این 6 نفر گفتند اگر ما بگوییم که این چیزها را شما بروید ما را می کشند . اسم این 6 نفر را بنویسید و سر آنها فریاد زد . یک مو از سر این 6 نفر کم بشود وای به احوال شما و بالاخره این 6 نفر را با تحت الحفظ به قرنطینه آوردند از آن روز که بازرسها آمدند تا روزی که کهریزک را بستند و ما را به قزل حصار و بعد رجائی شهر آوردند 48 ساعت گذشت که برای اولین بار آنشب برای ما برنج دادند و دیگه کتک نزدند و بعد از ان ما به اینجا آمدیم. ثمرۀ بستن کهریزک و آزاد شدن ما از کهریزک بخاطر خون شهیدانی بود که این جوانان که در خیابان برای آزادی کشته شدند و در کهریزک شهید شدند و اسامی آنها در دنیا منتشر شده است .خون آنها هدر نشد و هزاران انسان مثل ما از کهریزک نجات پیدا کرد.

به امید روزی که همۀ مردم ایران در آزادی و بدون شکنجه و قول و زنجیر استبداد زندگی کنند

زندانی ا. ب

27 مرداد 1388

این زندانی به مدت 85 روز در اردوگاه مرگ کهریزک زندانی بوده و بر او تمامی این جنایتها روا داشته شده است.بنابه اظهارات زندانیانی که از اردوگاه مرگ کهریزک نجات یافته اند آمار این اردوگاه بیش از 400 نفر بوده است . دستگیر شدگان قیام را به زندان اوین منتقل کرده اند . و سایر زندانیان را به شکنجه گاه آگاهی شاهپور،زندان قزل حصار و زندان گوهردشت منتقل شده اند. اکثر آنها در زندان قزل حصار بسر می برند. این زندانیان بی دفاع دچار ناراحتیهای متعدد جسمی و روحی هستند و از فرط گرسنگی تا حد زیادی وزن خود را از دست داده اند.

از طرفی دیگر برای از بین بردن اسناد جنایت واقع شده بخصوص قربانیان آن سعی دارد زندانیان را اعدام نماید و حتی گفته می شود که 24 نفری را که از زندان قزل حصار برای اعدام به زندان گوهردشت منتقل و اعدام کردند تعدادی از آنها از زندانیان کهریزک بودند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

30 مرداد 1388 برابر با 21 اگوست 2008

عنوان پشتیبانی از زندانیان سیاسی هموطنان عزیز

جمعه این هفته برای حمایت از خانواده زندانیان سیاسی

همگی در مقابل زندان اوین ـ هم می آئیم و هم فریاد

برمی آوریم:

 زندانی سیاسی آزاد باید گردد...

نترسیم نترسیم ما همه باهم هستیم...

مرگ بر دیکتاتور چه شاه باشه چه دکتر...

ایرانی می‌میرد ذلت نمی پذیرد ...

ای احمدی به گوش باش ما ملتیم نه اوباش...

        شبکه جنبش راه سبز(جرس): علی کریمی بازیکن سابق تیم  بایرن مونیخ و بازیکن فعلی تیم استیل آذین، مهدی مهدوی کیا بازیکن تیم فرانکفورت، جواد نکونام و مسعود شجاعی بازیکنان تیم اوساسونای اسپانیا،محمد نصرتی و حسین کعبی شش عضو تیم ملی ایران که در بازی با تیم ملی کره جنوبی برای ابراز همدلی با مردم ایران با مچ بند سبز در زمین بازی حاضر شدند،برنده نخستین جایزه «ورزش برای صلح» شدند.

www.iran57.com

فراخوان تجمع  مردم سبز مشهد در روزها چهارشنبه 28 مرداد و پنجشنبه 29 مرداد

فعالين جنبش سبز مشهد از عموم مردم مشهد دعوت مينمايند تا در پنجاه و ششمين سالروز كودتاي ننگين 28 مرداد از ساعت 6 عصر روزهاي چهارشنبه 28 و پنجشنبه 29 مرداد به خيابان ها بيايند و اعتراض خود را به  كودتايي ديگر اعلام دارند.

56 سال پس از كودتاي امريكايي-انگليسي 28 مرداد عليه دولت قانوني « محمد مصدق » كه باعث ننگ و رسوايي كودتاچيان آن در صفحات تاريخ شد ، گروهي ديگر از مستبدان و تماميت خواهان عليه « ميرحسين موسوي » رئيس جمهور قانوني كشور كودتا كردند.

 وعجبا چه بسيار شبيه است  كودتا 22 خراد 88 به كودتا 28 مرداد 32. اگر آن روز تصميم گيران كودتا به اربابان امريكايي و انگليس خود تكيه كرده بودند ، امروز نيز كودتاچيان با حمايت اربابان روسي و چيني خود  رسوايي ديگري در تاريخ پر فراز و نشيب اين مملكت ايجاد كردند.

اگر عوامل ميداني كودتا 28 مرداد  لباس شخصي هاي شعبان بي مخ ، گارد سلطنتي شاه و لمپن ها بودند ، 56 سال بعد نيز عوامل سركوبگر و ميداني كودتا 22 خرداد لباش شخصي هاي منصور ارضي و سعيد حداديان ، بخش هاي منفور سپاه و بسيج و لمپن هاي انصار شدند.

گرچه سبعويت و توحش كودتاچيان نظام مدعي اسلام بسيار بيشتر از كودتاچيان نظام شاهي است ، اما اين بار مردم شريف ايران در خانه ها ننشستند تا فاطمي ها را اعدام كنند و رهبرانشان را به احمدآباد هاي ديگري تبعيد كنند.

اين بار تاريخ جور ديگري رقم خورد . اين بار مردم سبز ايران از اولين ساعات پس از كودتا در اعتراض به كودتا سرخ احمدي نژاد به خيابان ها امدند و دوشادوش رهبرانشان ايستاند و صدها شهيد و هزاران اسير براي آزادي و دفاع از انتخابشان تقديم وطن نمودند. دانشگاههاي ايران يكپارچه فرياد شد ، تكبير ملت گوش هاي كودتاچيان را  كر كرد و حضور ميليوني مردم در خيابان هاي سراسر كشور مستبدان مغرور و مست از باده فدرت را به گريه در برابر ديدگان ملت انداخت.

هنوز و پس از 65 روز از كودتا ننگين 22 خرداد، مردم معترض در خيابان ها هستند و پيروزي قرب الوقوع جنبش سبز را باانگشتانشان به هم وعده ميدهند.

فعالين جنبش سبز از مردم مشهد دعوت مي كنند با راهپيمايي سكوتشان ، تكبير هاي شبانه شان ،شعار «مرگ بر ديكتاتور» ، نشان دادن علامت ( V   ) و حضور و راهپيمايي در  3 مركز اصلي  تجمعات در شهر مشهد  از ساعت 18 تا 20  روزهاي چهارشنبه 28 و پنجشنبه 29 مرداد به كودتاچيان بفهمانند كه اين بار برخلاف سال 32 ، تا سقوط دولت كودتا . محاكمه جنايت كاران در صحنه هستند و اجازه نخواهند داد تا مشتي كودتاچي سرنوشت خود و فرزندانشان را به تباهي بكشانند.

مراكز اصلي تجمعات 28 و 29 مرداد :

1.  ميدان تقي آباد ، خيابان احمد آباد و ميدان فلسطين 

2.  بلوار سجاد و پارك ملت

3. بازار رضا ، فلكه آب و ميدان 17 شهريور

از همه فعالين جنبش سبز و مردم درخواست ميشود اين فراخوان را به هر طريقي كه ميتوانند منتشر كرده  و دوستان و خانواده و همه كساني كه به اينترنت دسترسي ندارند را از زمان و مكان تجمعات مطلع كنند.  

www.iran57.com

شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «مرگ بر خامنه ای» دیوارهای زندان اوین را لرزاند

با آغاز اعتصاب غذای بازداشتیان اجتماعات اخیر در بند 7 (آموزشگاه) اوین بيش از سيصد نفر از خانواده هاي بازداشت شدگان از ساعت 9 صبح در جلوي درب اصلي اوين و مكان ازادي زندانيان به صورت اعتراضي تجمع كردند.  تجمع این خانواده ها که زیر آفتاب سوزان برگزار می شد برخلاف روزهای پیشین که خانواده ها به تجمع و استفسار از وضعیت عزیزانشان بسنده می کردند، تبدیل به اعتراض جمعی با شعارهای «مرگ بر خامنه ای» ، «مرگ بر احمدی نژاد» و  «مرگ بر دیکتاتور» گشته که دیروز را به روزی به یاد ماندنی از مبارزات مردم ایران علیه دیکتاتوری و حکومت کودتا تبدیل کرد.

مادران و پدران با صداي بلند اعلام کردند که در صورت نگرفتن نتيجه در اين مكان تحصن خواهند كرد. گروه هاي مختلف سركوب با تهديد از مردم خواستند تا به خانه هايشان بروند و قول دادند که در ظرف 48 ساعت تكليف همه روشن شود , اما هيچ يك از خانواده ها حاضر به ترک محل نشدند.

شاهدان عینی دلیل آغاز شعار دادن مردم را برخورد خشونت آمیز نیروهای سرکوب مستقر در زندان اعلام کردند.  ایشان خبر می دهند که در ضلع غربي , درب دژباني و آهني زندان اوين و در اتوبان يادگار امام که محل استقرار شعبه 1 بازپرسي ويژه امنيت مي باشد نیروهای سرکوبگر به دستور قاضي مجيد متين راسخ بطرز وحشیانه ای به خانواده ها حمله کردند.  این نيروها در هنگام يورش وحشیانه خود، تعداد زيادي از مردان و زنان کهنسالی که با نگرانی برای وضعیت فرزندانشان در محل جمع شده بودند راهل داده و باعث زمين خورن و آسیب جسمي آنان شدند. در این هنگام بود که صدای نفرین ها و ضجه های پدران و مادران حاضر تبدیل به فریاد شعارهایی علیه نظام و حاکمان دیکتاتور شد.

سازمان مجاهدین انقلاب: مسول تخلفات در ابوغریب کهریزک احمدی نژاد و محصولی هستند :

www.iran57.com

لطفا با پخش  این خبر جوانان اسیر را یاری کنید

 هم اکنون از تهران با تماس تلفنی خبر دادند رژیم دست به اعدام جوانان دستگیر‌شده‌ای با نام فروشندگان مواد مخدر زده است که این جوانان ندامت‌نامه امضا نمی‌کنند و در زندانها اعتراض‌های خیابانی خود را پذیرفته و روبروی ماموران رژیم ایستادگی می‌کنند. از مقامات مسئول جهانی بخواهیم  تا از  اعدام جوانان دستگیر شده  به نام دزد و قاچاقچی و متجاوز جلوگیری کنند. این خبر از شخص موثقی که فرزند برادرش در تظاهرات دستگیر شده و جزو اعدام‌شده‌های دو روز پیش است داده شد.

تمنا داریم این خبر مهم را برای جلوگیری از اعدامهای بیشتر جوانان  به همه مردم جهان آگاهی دهید تا به گوش مسئولین موثر بین‌المللی برسد تا شایدکاری بکنند .

www.iran57.com

آخرين'گزارشات رسيده از بازار-زهرا رهنورد هم به بازار رفت

حضور زهرا رهنورد در بازار . هم اکنون شاهدان عینی اعلام کردند زهرا رهنورد همسر میر حسین موسوی از ورودی خیابان مولوی به بازار وارد شدند / خبري كه هم اكنون از يك شاهد عيني در بازار به دستمان رسيد حضور نيروهاي سركوبگر و نظامي در بازار مشهود است و حتي تصميم به تعطيلي بازار به گوش مي رسد.

پيروزي نزديك است / تجمع در ورودی بازار تهران ( ساعت ۱۰ صبح ) مردم در حال شعار دادن هستند بانک ملی شعبه بازار و تعداد زيادی از مغازه های بازار تعطيل شدند . ... / الان از بازار خبر گرفتم مامورها بازار را به تسخیر خودشان در آوردند نهایت ترس از رفتار حکومت مشخص است ولی مردم امروز باید بازار را از اشغال مامورین در آورند همه با هم به سوی بازار / هدف از تجمع در بازار همگام شدن بازار در اعتصاب است و در صورت حضور گسترده مردم و مامورين قطعا بازار تعطيل مي گردد / گزارش لحظه به لحظه از تجمع امروز معترضین در بازار . این گزارش از طریق 4 شاهد عینی در نقاط مختلف بازار که با ما در تماس هستد ارائه میشود

رامین قهرمانی

شهیدی دیگر در راه جنبش سبز

(ıز:  تارنگارادامه راه سبز «از انقلاب تا آزادی»)

جرس: آرمان استخریان 16 ساله و اهل شیراز بر اثر صدمات ناشی از ضربه های وارده بر پیکر نوجوانش در جریان اعتراضات سوم تیرماه جان خود را از دست داده و به جمع شهدای جنبش سبز پیوست.

آرمان استخریان به همراه یکی از بستگان خود در جریان تجمع اعتراضی سوم تیرماه در شهر شیراز حضور داشته که در پی هجوم ماموران لباس شخصی و بسیجی به معترضان به شدت مضروب شده و بر اثر شدت جراحات وارده جان خود را ازدست داده است.

خبرگزاری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران نیز درهمین باره خبر داده است که این نوجوان 16 ساله پس از مضروب شدن به بیمارستان نمازی شهر شیراز منتقل شد و پس از حدود 17 روز که در کما بود جان باخت.

جسد این شهید نوجوان پس از سه روز و به صورت مشروط به خانواده استخریان تحویل داده شد و در پرونده پزشکی وی علت فوت تصادف ذکر شده است.

همچنین پس از تحویل جسد به خانواده استخریان، نیروهای امنیتی اجازه برگزاری هیچ گونه مراسم ختم و سوگواری را به خانواده وی نداده اند و حتی این خانواده را مورد تهدید و فشار قرارداده اند تا منزل مسکونی خود در شیراز را ترک کنند.

بنا برگزارش ها نیروهای امنیتی همچنین از هرگونه ابراز همدردی همشهریان و آشنایان این خانواده در محل اقامت آنها جلوگیری کرده و تمام پارچه نوشت ها و تسلیت نامه ها به این خانواده را جمع آوری کرده اند.

گفتنی است احمد استخریان پدر آرمان نیز از زندانیان سابق سیاسی بوده که دو سال پیش فوت کرده است.

پیش از این نیروهای امنیتی در شهرهای تهران ، اصفهان و کرمانشاه نیز ضمن گرفتن تعهد کتبی از خانواده برخی از شهدای جنبش سبز ، اجساد این عزیزان را بصورت مشروط و تنها در صورت عدم انتشار خبر شهادت در اعتراضات و عدم برگزاری هرگونه مراسمی صادر کرده بودند.

مراسم چهلم شهید بهزاد مهاجر فردا پنج شنبه برگزار می شود

چهارشنبه، ۱۴ مرداد، ۱۳۸۸

مراسم چهلم شهید بهزاد مهاجر فردا پنج شنبه از ساعت 6 عصر برگزار خواهد شد.
 

آدرس محل برگزاری این مراسم: سعادت آباد، بالاتر از ميدان سرو، روبروی شهروند، خيابان هفدهم، خيابان پيوند شمالی، كوچه بيست و دوم، پلاك 11، زنگ اول
 

به گزارش خبرنامه امیرکبیر بهزاد مهاجر، در تجمع روز 25 خرداد بازداشت شده بود، که جسد وی پس از 46 روز به خانواده اش تحویل داده شد.
 

طی این مدت اقوام بهزاد مهاجر به دنبال نشانی از وی به دادگاه انقلاب، زندان اوین و مراکز قضایی مراجعه کردند، اما مسئولین از ارائه پاسخ مشخص به آنها خودداری می کردند.
 

همراهی با جنبش سبز در برابر سازمان ملل

Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: مقر سازمان ملل در نیویورک

اعتصاب غذای سه روز ه‌ در برابر مقر سازمان ملل برای دفاع از جنبش سبز مردم ایران آغاز شد. شخصیت‌های آکادمیک، سیاسی، مدنی و هنری حاضر در این اعتصاب، برای ابراز همدردی با رنج‌ دستگیرشدگان، تنها چای و آب خواهند خورد.

 

تحریریه: داود خدابخش