همه دینشان مردی و راد بود            کزان کشور آزاد و آباد بود

بزرگی به مردی و فرهنگ بود            گدایی در این بوم و بر ننگ بود

از آن روز دشمن به ما چیره گشت     که ما را روان و خردتیره گشت

از آن روز این خانه ویرانه شد             که نام آورش مرد بیگانه شد

بسوزد گرت در آتش جان و تن             به از بندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگی بندگیست                دوصد بار مردن به از زندگیست ( فردوسی )

          با سپاس از تارنگار "میخواهم زخمی کهنه را بسرایم "